Ilustración de Aya Kato
Descendo polas túas cavidades para nadar na estirpe
co afán posesivo de mirarte cada vez máis lonxe
post scriptum, e un aviso violento para marchar
sen deixar en min todo o que quería.
Es coautora destes versos que sinalan a túa vida gastada
gateando eu polo teu coñecemento que transportas
en cápsulas secretas e vasos de mel con limón.
Sempre dentes nese rostro nivelador de pingas
non precisas pílulas que esperten os sentidos.
Represéntote, e tomarei o teu lugar tantas veces
que non quero
e manobro contra o tempo para che contar
que sería ortopédica sen a túa herdanza.
Hame faltar a percepción orográfica
sen ti, que fas familia dunha horda
ULTRA CAPACIDADE SENSORIAL
muller recortada e posta sobre os panos
da cociña.
1 comentarios:
Gustame moito,todo un canto o esforzo a vitalidade a enerxia a entrega os demais,sexa un homenaxe a esa, e a todas as avoas,que nos trasmiten tantos valores,tan dificiles de atopar oxe en dia.
Publicar un comentario en la entrada